WHAAASSSUUUP
 

Fimtudagurinn 27. apríl 2006

LOKSINS KOM NÝJI BÍLLINN
Það kom að því. Ég fékk símtal í gær klukkan 3.30 frá jólasveininum í Rotorua og sagði hann mér það að nýji 4x4 Hæ-lúxinn minn væri kominn, loksins. Ég er búina að vera að ýta á þetta í langan tíma, enda var mér lofað að þetta tæki ekki nema 3-4 vikur en þær eru núna orðnar 8. Ég brunaði því til Rotorua í morgun, enda sér sú deild um öll vélakaup fyrir miðnorðureyjuna og sótti þennan eðalgrip. eins og sést á myndinni er hann myndarlegur þó að á slyddudekkjum sé og er meðal annars í honum 3ja lítra vél sem vinnur vel. Það er strax farið að gera grín að mér þar mér er sagt að fá mér minni bil, enda nái ég varla upp í hann vegna smæðar minnar. Jeh right. Hef aldrei heyrt slíka vitleysu, ekki satt.
Annars er loksins að birta til í vinnunni og hef ég verið ansi upptekinn frá því í síðustu viku. Búið er að steypa sökklana undir brúnna og verður hún reist 9. Mai með 80 Tonna krana. Síðan er verið að afhenda eftir helgi 117 þúsund lítra tank sem þarf að koma fyrir neðanjarðar og eru viðhafðar ýmsar kúnstir við það. Búið er að grafa megnið af holunni og á bara eftir að taka hana í lokahæð til að setja burðarjarveg undir. Þetta er hluti af aðaldælustöðinni sem ég mun vonandi byrja að byggja um miðjan næsta mánuð. Það veðrur því vonandi nóg að gera á næstu vikum. Ég hef ekki sett neinar nýjar myndir inn nýlega en það eru fullt af nýjum myndum frá páskunum og því sem ég brallaði þá á síðunni hjá Perlu.

I finally got a phone call from Santa in Rotorua who told me that My Brand New and Fancy 4WD Ute had arrived. I had been waiting for this call in 8 weeks. I therefor went early this morning to Rotorua to pick it up. My workmates are already making fun of me as they think the car is to BIG for me and that I need a ladder to get in. Have you heard such a noncence before. Me beeing to short. Jehh right. hehe. Anyway. Work is finally picking up and I have had enough to do for the past week or so and I expect that to be so for the next few weeks. I have not added any new pictures yet but will do so soon.
 
 

Mánudagurinn 17. apríl 2006

ROLLING STONES - ÞEIR STANDA FYRIR SÍNU
Þá er þessi páskahelgi liðin undir lok og hvar hún hin ævintýramesta. Ferðin á Coromandel var góð en það sem toppaði hana voru tónleikar með ROLLING STONES sem við fórum á í Auckland.
Þar sem Pedro, Tracy og 2 Kandískar stelpur komu í heimsókn á Laugardagskvöldinu til að fara á Rugby leik í Super 14 deildinni þá vorum við mjög þreytt á leiðinni upp eftir og tók það mig nokkuð átak að halda mér vakandi undir stýri. Eftir góða leggju í eftirmiðdaginn átti að fara að taka leigubíl á völlinn og því þrammað í bæinn. Þegar þangað var komið sáum við ekkert annað en hundruða metra langar biðraðir við ferðamiðstöðina. Við komumst að því að þetta voru raðir sem þurfti að sigrast á til að komast á tónleikana. Það voru því góð ráð dýr. Með enga aðra valkost þá fórum í biðröðina gekk hún mjög fljótt fyrir sig, enda komu strætisvagnar í röðum til að flytja þá 55.000 áheyrendur sem keypt höfðu miða.
Eins og við bar að búast var mikið kraðak af fólki fyrir utan völlinn. Á öllum var leitað við innganginn af myndavélum með málmleitartækjum, enda mátti engar myndir taka.
Við áttum að eiga þokkaleig sæti/stæði eða svo héldum við allavega. Þegar inn í völlun var komið, kom í ljós að þetta var algert kraðak af fólki og ekkert skipulag á miðum og hver var hvar. Við enduðum því með að troða okkur á þokkalegan stað næstum afast og þar sem ekki með nokkru móti var hægt að sjá hvað gerðist á sviðinu nema með kíkjir eða að vera með Superman sjón og var ég með hvorgt. GRRRR.
Upphitnarhljómsveitin var Nickelback frá Kanada og var manni ekki farið að lýtast á blikuna, enda bara 2 litlir skjáir sem hægt var að horfa á til að sjá hvað væri í gangi á sviðinu. Það hins vegar rættist úr þessu þegar Rollingarnir byrjuðu, enda var risaskjár á miðju sviði sem hægt var að horfa á þegar hinir hrukkóttu gamlingar byrjuðu að spila.
Sviðið var svakalega stórt og stæðsti fídusinn í því var að á miðjum tónleikum fór hluti þessa á ferðalag og keyrði hljómsveitina afast í salinn þar sem hún spilaði 4 af eldri lögunum þeirra. Svona til baka til upprunans ef svo mætti segja.
Tónleikarnir voru í heildina mjög góðir og vel þess virði þó að í "fjarlarlægð" hafi verið.
Þar sem ekki mátti hafa myndavélar með sér var ég með símann á mér og náði að taka nokkrar myndir og video. Á þeim er hægt að sjá fjarlægðina sem við vorum í. Hljóðið virkar ekki á videoinu en ég mun setja það á netið um leið og mér tekst að laga það.
 
 

Föstudagurinn 14. apríl 2006

FARINN Í FERÐALAG
Þá er loksins komin páskahelgi og er hún styttri en sú sem við venjumst á Íslandi þar sem ekki er haldið upp á skírdag hérna. Það er því bara Föstudagurinn og Mánudagurinn sem við fáum frí. Við erum á leiðinni upp til Coramandel á Heitavatns ströndina og að skoða 1200 ára gömul Kauri tré. Æltunin er að gista í Hahei í nótt og hafa það gott yfir rauðvinsglasi og ostabakka. Páskahelgin byrjaði í gær með því að við elduðum okkur NýSjálenskt Hangikjót sem hann Pétur reykti fyrir okkur. Reykingin var snilld en ekki var hangikjötið, þ.e. kjotið sjálft eins gott að þau íslensku. Soldið grófara en heima á klaka. Einnig fengum við harðfisk í eftirrétt en Perla, sem er í heimsókn hjá mér fékk slíkt sent að heima. Ég skora á alla þarna heima að senda mér einn pakka með harðfisk í og þá verð ég harð ánægður maður.
Set inn myndir á síðuna eftir helgi.
 
 

Mánudagurinn 3. apríl 2006

AÐALFUNDUR RT TAURANGA
Ég sat í mestu makindum í sófanum hjá mér á laugardagskvöldið eftir að hafa fengið mér GT á meðan ég grillaði nautalundir úti í garði á þessum góða haustdegi. Mmmm, þetta var ekkert smá góð steik og ég sá bara fyrir mér sófann það sem eftir var kvöldsins. En viti menn, í því hringir síminn og ég er spurður hvar í #"*!%# ég væri. Það var þá Andrew Scott, enn RT félaginn og með mikinn bakgrunnshávaða í kringum sig náði hann að segja mér að maðurinn væri fyrir löngu byrjaður og að það væri enginn með myndavél á staðnum.
Ég var smá tíma að átta mig en fattaði síðan að það hafði verið boðað til aðalfundar þá um kvöldið hjá Round Table klúbbnum mínum. Grrrr. Þetta hlýtur að vera tákn um að ég sé að verða gamall.
Allavega þá var kvöldið gott þó að ég hafi farið heim fljótt eftir miðnætti þar sem drykkirnir voru farnir að hafa áhrif á mig, enda var heilsan ekkert sérstaklega góð daginn eftir.
Ég tók nokkrar myndir af þessu og setti þær inn ásamt myndum frá Grillveislunni hjá Andy fyrir um 3 vikum síðan.
Myndirnar eru hérna.

We had our Change over dinner at Round Table this weekend in Devenport Towers. This is probably the first time that I forget anything that has to do with Round Table but I was called around 8 pm and reminded. It turned out ti be good night, even though I went home early due to too many drinks during too short time. I took some pictures of this event. Thera re also pictures of a Barbeque party I went to in Huntly at Andys place. The pictures are here.
 
 

Fimudagurinn 23 mars 2006

NÆST HÆSTA TEYGJUSTÖKK Í HEIMI, JÁ ÞAÐ ER ÉG
Loksins er mér búið að takast að  umbreyta DVD sem ég fékk þegar ég fór í NEVIS, næst hæsta teygjustök í heimi. Það er í Queenstown á Suðureyjunni á Nýja Sjálandi. Þetta var eitt það skelfilegasta sem ég hef gert þegar kemur að adrenalín þrilli og hef ég látið mig hafa ýmislegt. Að sjálfsögðu var FYKIS lopapeysan með í för.
Ferðalagið að stökkinu tók um 40 mínútur og var stoppað í leiðinni við Kawarau brúnna þar sem fyrsta teygjustökk í heimi var sett upp fyrir almenning. Það er um 43 metrar og því um 91 metra styttra en það sem ég var að fara í. Já, The NEVIS er 143 metrar, jamms 143 metrar.
Því er ekki að neita að það var stór hnútur í maganum á mér alla leiðina og mikill kvíði, en það er nú bara hluti af kickinu. Í rútunni voru meðal annars 2 stelpur frá Kanada sem ákváðu það að fara í þetta stökk þar sem þær væru skít lofthræddar. Svona á að gera þetta.
Allavega, stokkið er úr kljáfi sem hangir eins og vera ber á vírum sem strengdur er yfir gilið. Farið er út á minni kljáf sem tekur kanski um 10 manns og hefði hann kall faðir minn aldrei komist alla leið þar sem hjartað hefði stoppað áður en í stóra kljáfinn væri komið.
Jæja, ég lét mig allavega hafa þetta og þvílík skelfileg andartök að standa á brúninni og horfa 134 metra niður og vita að þangað væri maður að fara. Ég var alveg að gugna þegar starfsmennirnir fóru að telja niður og ég vissi það að ef ég gerði þetta ekki strax þá yrði þetta bara erfiðara. Ég tók því á öllu mínu og þeytti mér framaf og það voru ansi margar sekúndurnar sem ég var í frjálsu falli. VÁÁÁÁ. þvílík tilfinning, eins og fuglinn fljúgandi dinglandi í gilinu með klettana á báða vegu og lítinn árfarveg fyrir neðan.
ÉG SEGI BARA VIÐ YKKUR FYLKISMENN, LEIKMENN OG AÐRA, AÐ EF ÉG KALLINN Á FIMTUGSALDRI GET HOPPAÐ FRAM AF 143JA METRA HÁUM KLJÁFI BUNDINN Í TEYGJU EINA SAMAN ,ÞÁ GETIÐ ÞIÐ AVLEG ORÐIÐ ÍSLANDSMEISTARAR. ÁFRAM FYLKIR. Þetta hopp var fyrir málstaðinn ;)
Ég er búinn að taka saman video og myndir af þessu atviki og er hægt að skoða það hérna.
 
 

Fimudagurinn 16 mars 2006

FORNLEIFAFUNDIR Í VINNUNNI
fyrradag fengum við í vinnunni fyrirlestur um það hvernig ætti að finna fornleifar, en það svæði sem við erum að grafa á er þekkt fyrir þó nokkra fundi fornuma og líkamsleifa á síðust áratugum.
Áhugavert var vita hernig beinagrind er fornmunir annars vegar og ekki hins vegar. Ef beinagrind sem finnst í uppgreftir er skráð hafa látist eftir 1950 er húna ekki skráð sem fornmunir en ef hún hefur látist fyrir 1950 er hún skráð sem fornumir. Það munar þarna ekki nema nokrum dögum á því hvað er fornmunur og hvað ekki.
Í stórum dráttum þá er malið það að ef við finnum skeljar ofan sjávarmáls þá þurfum við að kalla til forleifafræðing en ef við finnum skeljar undir sjávarmáli þá þurfum við þess ekki þar sem það eru þá ekki fornumir. Flókið eða ekki. Þetta þurfum við að vita.
By the way, ég stóðst eiturlyfjaprófið. Bara til að leggja áherslu á það hversu strangt þetta er hjá WORKS þá voru 6 starfsmenn reknir í gær fyrir að neita að gangast undir eiturlyfjapróf vegna grund um neyslu. Við erum að nota mikið af þungavinnuvélum og hættulegum tækjum og ég skil vel þessa stefnu.
Annað,  Nýji slunkunýji Toyota Hiluxinn minn með 4x4 drifinu er kominn í pöntun. Hann gleymdist í kerfinu (það er mér sagt) en ég er á slunkunýjum Toyota Corolla bílaleigubíl núna í byrjun. Það gæti reyndar breyst í næstu viku þar sem þeir vilja frekar láta mig fá pick up sem þeir eiga heldur en að borga bílaleigubíl. WHO CARES. Á meðan ég fæ bíl og bensín sem kostar um 60 kr líterinn hérna þá er mér sama. hehe
 
 

Sunnudagurinn 12 mars 2006

NÝJA VINNAN OG ÍSLENDINGAMÓTIÐ
Þá er maður búinn að vera í vinnu í 4 daga og starfið er aðeins farið að skírast. Í upphafi átti ég að sjá um aðaldælustöðina, en það er farið að bætast eitthvað við þetta, sem er bara fínt mál. Eitt af því sem mér er sagt að ég myndi sjá um er að byggja brú fyrir leiðsluna á leiðinni. Þetta er að sjálfsögðu eitthvað sem ég hef aldrei gert áður, frekar en margt af því sem verið er að fela mér. Þessi brú er úr stálprófílum og er 32ja metra löng yfir gil og járnbrautarteina.
Á fyrsta degi var mér gert að fara í eiturlyfjapróf og hefur það ekki gengið þrautalaust fyrir sig. Ég pantaði tíma um 10 leytið að morgni og til að vera öruggur um að geta pissað þá drakk ég slatta af vatni, eins og ég geri á hverjum degi. Þegar í prófið var komið var mér orðið verulega mál og fékk að fara framfyrir til að pissa í glasið. Miklar varúðarráðstafanir voru gerðar, meðal annars var settur litur í klósettið þannig að ég gæti ekki sturtað niður og límt fyrir vatnskranana þannig að ég gæti ekki blandað vatni í pissið. (spurning með tæki eins og á myndini ;) )
Daginn eftir var svo hringt í mig af gæðastjóra fyrirtækisins og mér sagt að það væri ekki hægt að nota prufuna þar sem hún hafi verið svo menguð af vatni. Hann var hinn óhressasti með þessa niðurstöðu mála, enda þekkt trikk hérna af ungu fólki sem þarf að fara í þessa prufu að drekka mikið vatn til að ekki sé hægt að finna dópið í hlandinu. Maður var hálfpartinn sakaður um dópneyslu og það væri ekki gott mál ef slíkt findist í næstu prufu. Jæja, allavega þá fór ég í aðra prufu á föstudaginn og mun eflaust fá niðurstöðu úr henni á mánudaginn.
Fyrir viku síðan fórum við svo á Íslendingamót hérna á norðureyjunni og var það að vana mjög skemtilegt. Baddi mun örugglega gera þessu betri skil á Íslendingasíðunni okkar og mun ég láta vita þegar það verður komið inn. Þangað til hef ég hins vegar útbúið nokkrar myndir frá þessari helgi og eru þær hérna (picutres of the Icelandic reunion)
 
 

Miðvikudagurinn 1. Mars 2006
SUÐUREYJAN, FALLEGASTA LANDSLAG EVER

Byrjunin

Vá, þetta er sennilega ótrúlegasta ferð sem ég hef nokkurn tímann farið í. Ég hef nú ferðast víða og slíkt hiða sama hafa foreldrar mínir en við vorum öll sammála um að þetta sé hrykalegasta og fallegasta landslag sem við höfum nokkurn tímann séð.

Ferðin byrjaði vel á miðvikudaginn með ferð upp í Auckland þar sem við hittum Round Table félaga sem eru hérna í Mass tour um Nýja Sjáland. Fimtudagurinn fór síðan í ferðalagið til Queenstown, en það er um 2ja tíma þotuflug. Þegar þangað var komið urðum við fyrir miklu sjokki þegar út úr vélinni var komið. Það var svo kallt að þetta var eins og að koma til Íslands frá einhverju hitabeltislandi. Það var hins vegar ekki látið stoppa sig og því labbaði í bæinn og þurfti ég 2 poloboli OG Fylkispeysuna til að halda á mér smá yl. Einnig þurfti ég að fara í sokka sem ég hef ekki gert síðan ég hætti að vinna.

 

Milford Sound

Á Föstudeginum var ég búinn að panta ferð til Milford Sound með BBQ Bus-inum. Fann hann á netinu og þegar ég las að hann væri með grill mat í hádeginu þá var ég ekki lengi að panta. Slllrrrrrrp.

Allavega, þetta er 4 tíma akstur hvora leið og siðan 2ja tíma sigling um fjörðinn. Á leiðinni til Milford Sound og í Milford verður að segjast að er svakalegasta landslag sem nokkur maður getur séð. Þarna eru þverhnípt klettabelti sem standa á milli 1600-2000 metra beint upp í loftið og eru góðir stökkpallar fyrir base jump af öllum gráðum.

Í Milford rignir að venju um 300 daga á ári og er úrkoman um 7-8 metrar á meðan í Queenstown er ekki nema um 2ja metra rigning og er það einungis í um 80 km beinni línu í burtu. Það var hins vegar sól og blíða þegar við fórum þarna, eins og alla aðra daga sem foreldrarnir hafa verið hérna.

 

Glenorchy og Rees Valley á Landrover 4x4 “jeppa”

Á Laugardeginum náðum við að panta ferð með Landrover “jeppa” upp í Rees dalinn, en þar, og í Glenorchy var mikið af Lord of the Rings myndinni tekið. Á þessu svæði eru að jafnaði um 300 kvikmyndatökulið á ári, vegna fegurðar og sérstöðu landslagsins.

Ekki er nú hægt að segja að þetta hafi verið alvöru jeppaferð eins og við Íslendingar þekkjum þær en verulega gaman að komast upp á hálendið þar sem hinn almenni ferðamaður er ekki mikið á ferðinni. Dick, eigandi Land Roversins var hins vegar hinn fróðasti um svæðið og langaði mikið að koma til Íslands í fjallaferð, enda hafði hann séð marga þætti um þær ferðir á Discovery.

Um kvöldið fórum við svo á hinn besta sjávarréttarstað þar sem boðið var upp á ostru snafs. Hægt var að velja um mismunandi bragðtegundir og fékk ég mér sakhi, mamma fékk sér tequila og pabbi peppervodka.

 

 

Arrowtown og  Cardrona

Á Sunnudeginum leigðum við okkur bílaleigubíli til að keyra um sveitirnar. Ekki var búist við miklu, enda hafði ferðin hingað til verið geggjuð, svo vægt sé til orða tekið. Þetta varð hins vegar hin besta ferð og margt óvænt kom uppá.

Byrjað var í Arrow town sem er gamall gullnámubær á árum áður. Þegar þaðan var keyrt varð á vegi okkar fjallvegur mikill, sá er liggur hæðst í Ástralasíu með malbiki. Ekki sagði mamma frá þessu, enda sá gamli verulega lofthræddur. Það voru því nokkur andartök sem voru magnþrungin á leiðinni upp hlíðina, enda verulega bratt niður. Þetta hafðist þó allt saman undir lokin og útsýnið var magnað, eins og Baddi myndi segja.

Cardrona Hotel er merkilegt þar sem það er “in the middle of nowhere”. Þetta er gömul bygging og lítil að utan en þegar inn fyrir er komið opnast mikill undraheimur. Þetta er svona eins og í stuðmanna myndinni þar sem kofinn varð að höll þegar inn var komið.

Það merkilegasta á þessari leið var þó án nokkurs vafa Brjóstahaldaragirðingin. Við Baddi erum búnir að sjá þetta í fréttum á síðasta ári. Án þess að vita af því þá var þessi girðing á leiðinni sem við keyrðum, rétt fyrir utan Cardrona. Það er alveg óhætt að segja að einhleypum karlmanni líður ekkert illa þarna.

 

Í heildina litið er þetta sennilega eftirminnilegasta ferð sem nokkuð okkar hefur farið og get ég vel mælst með við alla sem eiga leið hérna um Nýja Sjáland að fara og skoða sig um í nágrenni Queenstown.

 

Myndir af þessu öllu eru hérna. Milford Sound.   4x4 og Arrowtown.

 
 
 

Til baka á forsíðu
© GINFAN.COM - STOFNAÐ 23. OKTÓBER 2003 - ALLUR RÉTTUR ÁSKILINN