WHAAASSSUUUP

Til baka á forsíðu

Sunnudagurinn 27. febrúar 2005

STRANDLÍFIÐ HÉR Í TAURANGA

Hérna um helgina var haldið alþjóðlegt mót í Strandblaki sem er hluti af heimsmeistarmótinu. Að sjálfsögðu brugðum við Baddi okkur á ströndina að skoða hvernig þetta fór fram. Myndir af atburðinum eru á myndasíðunni hjá Badda en ég gerði vídeo af því sem þarna fór fram og það sem augað nam. Þetta eru allt saman fallegar og góðar myndir og árangurinn er hérna og á video síðunni minni.

Núna þarf ég að senda tölvuna mína í viðgerð einu sinni enn. Núna er það skjákortið sem er að fara. Að vísu er þetta núna allt gert í sátt og samráði við Nýherja en ég átti góðan fund með mönnum þar sem bættu mér að nokkru upp það vesen sem ég hef orðið fyrir við allar þessar bilanir síðan tölvan var keypt. Var mér meðal annars útvegaður DVD skrifari og fleira að kostnaðarlausu. Ódýr lausn sem mun halda mér í áframhaldandi viðskiftum við Nýherja.

Allavega þá þarf að senda tölvuna til Auckland og mun þetta taka u.þ.b. viku. Það verða því engar uppfærslur né annað fyrr en öðru hvor megin við næstu helgi.

Á þriðjudaginn er það svo nýja vinnan og hlakka ég mikið til að takast á við hana og fá að vita hvar ég mun verða að vinna. Læt vita af því þegar tölvan kemur til baka

Sunnudagurinn 27. febrúar 2005

HONG KONG - ÞÉTTBÝLASTA RÍKI JARÐAR

Ef einhver borg gæti taliðst borg skýjakljúfanna þá er ekki nokkur vafi að að Hong Kong er þar langfremst. Ég myndi telja að´New York, þó háreist sé, kæmist ekki í hálvkvist þar við. Hér er háýsi á násta hverri einustu lóð og stundum er þetta eins og eldspítur upp í loftið þar sem ekki er nema 1-2 íbúðir á hverri hæð og standa turnarir þetta 50-80 hæðir upp í loftið. Einnig er þarna mjög mikið af stórum háreistum fjölbýlishúsum með þúsundum íbúa í hverju þeirra. Hong Kong er fyrir vikið þéttbyggðasta landsvæði í heimi. Það er ekki nema 1.100 ferkílometrar og þar búa tæplega 7 miljónir manna. Þetta þýðir að þarna eru yfir 6000 manns á hvern ferkílometra. Til samanburðar búa á Íslandi um 3 manns á hvern ferkílómetra. Sé Hong Kong uppfærð til stærðar Íslands þá myndu búa hérna á landinu 620 miljónir manna, og hana nú. Það væri kanski ekki svo slæmt. Sé tekið mið að þvi að á heimaleiki stórveldisins Fylkis mæti um 1.500 manns að meðaltali, má ætla að í staðinn væru um 3 miljónir á leikjum. Árbærinn og Selásinn næði að Hveragerði og væri stórkostlegasta hverfi Íslands. Hægt væri að byggja risaleikvöll yfir Elliðaánum og uppselt yrði á hvern einasta þeirra. Ekki þyrfti að hafa áhyggjur af launum leikmanna þar sem tekjur yrðu nægar. Framboð leikmann yrði einnig geysilegt og því Fylkir ekki bara í fremstu röð á Íslandi heldur værum við "REAL MADRID" alheimsins. Er þetta ekki góð sýn.

Annars var Hong Kong frábær sem slík. Ég fór í 2 túristaferðir á þeim sólahring sem ég var þarna. Þetta er hins vegar að mestu bara stórborg þar sem allstaðar er  reynt að byggja skýjakljúfa og ekki mikið annað að sjá. Þetta er hins vegar fræbær borg að skoða fyrir svona nýútskrifaðan byggingafræðing eins og mig og hvern þann sem hefur áhuga á byggingum og öðrum framkvæmdum. Eina markverða sem gerðist var við myndatöku á fánunum en var búinn að taka nokkrar myndir af Fylkisfánanum þegar ég tók fram Eyjablikksfánan en það vildi ekki betur en svo að um leið og hann sást á styttunni (sjá myndir á myndasíðunni) þá kom vörður og bannaði okkur þetta. Við náðum þó 2 myndum áður en hann kom til okkar, en einhverra hluta vegna er þessi Eyjablikksfáni ekki í uppáhaldi hjá vörðum og laganna þjónum í hinu kínverska lýðveldi.

Sunnudagurinn 27. febrúar 2005

Í KÍNA VILJA ÞEIR STRÁKA

Þó svo að kvenmenn séu að ná mun meira jafnrétti í Kína en áður var þá eru samt sstrákar mun meira metnir en stelpur. Ástæðan fyrir þessu misrétti eru þau að drengir eru mun meira virði sem vinnuafl á ökrunum en stelpur, auk þess þarf engan heimanmund þarf að greiða með þeim.

Eins og flestir vita þá er rekin fjölskyldustefna í Kína þar sem hver fjölskylda má einungis eignast eitt barn í borgunum en 2 börn út á landi. Að vísu eru undantekningar þarna á. Þær eru meðal annars þær að ef fyrsta barn fólks í borg er stúlka þá meiga þau eignast annað barn til að reyna að eignast strák. Talandi um kynjamisrétti. Hmmm. Nú ef það mistekst hvað er þá til ráða. Jú, ef annað barnið hefur verið stelpa þá er aftur reynt við strákinn og í þetta skiftið er farið til fjölskyldumeðlima upp í sveit og sest þar að þangað til barnið er fætt og það síðan skilið eftir þar og látið alast upp hjá ættinjum. Í dag er staðan þannig að 57% Kínversku þjóðarinnar eru karlmenn og 43% kvenmenn.

Fimtudagurinn 25. febrúar 2005

KOMINN TIL TAURANGA

Þá er ég kominn til Tauranga á NZ, loksins, eftir lagt flug. Það er ekki laust við að maður sé kominn með rassæri eftir setuna í 11 tíma í vélinn og þar af um 6 tíma svefn. Ég set hérna inn greinar sem ég var búinn að skrifa í kína. Að vísu eru engar myndir í greinunum og ég á eftir að laga smotterí sem ég mundi ekki í vélinni. Það verður leiðrétt um helgina ásamt því að ég mun setja inn greinar frá Hong Kong og öðru sem ég man. Ég hef ákveðið að hafa greinarnar stuttar þar sem ég veit að einginn nennir að lesa langar greinar. Þær birtast einnig í öfugri röð þannig að nýjasta greinin er efst og því væri ágætt að byrja á greininni frá London þar sem það er sú elsta af þeim nýju.

Einnig eru komnar inn myndir á myndasíðuna mína frá London og 2 fyrstu dögunum í  Kína. Fleiri myndir munu birtast um helgina en þessa stundina sé ég bara rúmið í hillingum og mun láta eftir þeirr þörf minni.

Verið dugleg að kíkja um helgina

Þriðjudagurinn 22. febrúar 2005

KÍNA Í DAG

Þar sem ég sit hérna í flugvélinn á leiðinni til Hong Kong og er að lesa blöðin þá rakst ég á ansi áhugaverða grein í kínversku dagblaði. Þar er verið að tala um fyrsta sálfræðilega spjallþáttinn í kínversku sjónvarpi frá upphafi. Og það er árið 2005 er það ekki. Hmmm.

Þar kom fram 25 ára gamall strákur sem er mað 150 cm magamál og er 220 kg. Hann  hefur verið niðurlægður af pabba sínum alla ævi og hafði hann skipulagt sýningar þar sem strákurinn var látinn hoppa til að sýna spikið og ef fólk vildi borga meira fékk það að snerta hann. Pabbinn hafði sagt alla hans tið að hann yrði alltaf ónothæfur í nokkurn hlut. Sálfræðingur var í þættinum sem gaf góð ráð til að byggja upp sjálfálit drengsins.

Í kína hafa menn ekki verið að bera tilfinningar sínar á borð enda hefur það verið talið veikleiki, enda átti kommunisminn að vera framar öllu öðru í heiminum Sagt er að 1.23 prósent af kínversku þjóðinni þjáist af tilfinningalegum og sálfræðilegum vandamálum. Manni finnst það svo sem ekki mikið, enda 1.23 prósent af íslensku þjóðinni ekki nema um 3.600 manns. Kínverjar eru hins vegar aðeins fleiri og þessi 1.23 prósent eru þar aðeins 16 miljónir manna.

89 prósent af skirfstofumönnum í Peking þjást af stressi, ótta og kvíða.

Einnit er talað um sjálfsmorðtíðni í landinu sem er um 0,02 prósent en þessi lága tala er samt 250.000 manns.

Svona er Kína í dag

Þriðjudagurinn 22. febrúar 2005

SVIK OG PRETTIR Í KÍNA

Þegar ég mætti á flugvöllin í Peking til að ná fluginu til Hong Kong kom til mín maður nokkur með farangurskerru og vildi endilega keyra farangurinn að innritunarborðinu. Ég þáði boðið enda grunlaus um nokkurn skapaðan hlut. Þegar inn var komið stoppaði hann við einn stigaganginn og sagði að ég þyrfti að borga flugvallarskatt upp á 100 Yang (800 isk). Ég varð hvumsa og kannaðist ekki við þetta. Hann brá sér frá og kom með kvittun til baka upp á þessa sömu upphæð. Ég var ekki sannfærður en þá vildi hann fá flugmiðann minn og ætlaði að fara með hann eitthvað sem ég veit ekki hvert er. Ég neitaði þvi hart og ætlaði að taka töskuna en þá kom hann með mér að innritun og hélt fast við sitt. Ég athugaði málið og kom í ljós að hann var að reyna að svíkja mig um þessa upphæð sem aldrei átti að borga, enda eru það bara furðuleg lönd eins og Nýja Sjáland sem innheimtir brottfaraskatt í flugstöðinni. Þegar ég ætlaði að taka töskuna neitaði hann að láta mig hafa hana nema gegn 10 US dollara þóknun. Ég neitaði aftur og eftir að hóta að ná í lögregluna lét hann loks undan og fór.

Það er orðið svona hefð hjá mér að mæta án hótels né nokkurs annars þegar ég kem í þessi framandi lönd eins og Tailand og Kína. Þegar svona er gert er nánast ómögulegt annað en að vera svikinn að einhverju leiti og hef ég bara gaman af því. Sérstaklega á þetta við leigubíla, þar sem maður veit ekkert um verðlagið. Ég borgaði t.d. 400 yang (3.200 isk) fyrir leigubíl inn til Peking. Þegar ég fór að ferðast og skoða mig um tók ég eftir að ég hafði verið illa svikinn þarna. Ég ferðasti mikið í leigubílum allan tímann og fyrir 30-40 mínútna akstur borgaði ég aldrei meira en 25 yang (200 isk). Reyndar kostaði farið út á flugvöll til baka með sérpöntuðum bíl 200 yang, sem er helmingi ódýrara en þegar ég kom. Sami hlutur henti mig í Tailandi.

Næst er það Hong Kong og verður gaman að sjá hvernig það heppnast.

Mánudagurinn 21. febrúar 2005

HUTONG

Peking er sérstök að mörgu leiti. Fyrir utan það að hafa Forboðnu borgina og Torg hins himneska friðar þá er einn hlutur sem er mjuög sérstakur við hana. Þar býr fólk í svokölluðum Hutong. Þetta eru þyrpingar húsa þar sem eru tiltölulega þröngar götur en með nokkuð vel viðhöldum framhliðum. Þegar inn fyrir dyrnar er komið eru hins vegar fullt af litlum húsum, misvel búnum. Ég fékk tækifæri til að heimsækja eitt svona heimili og held ég að það hafi verið hjá fólki sem myndi teljast efnað í þessum bæjarhluta. Allt var mjög snyrtilegt og vel tilhaft og þau höfðu meira að segja klósett hjá sér. Einig sá ég inn í annað sem var einungis smákompa um meters breið og um 3 metrar að lengd. Þar inni sat kínverji að elda hádegismatinn sinn og þetta leit ekki mjög vel út. Flest þessara skota hafa ekkert klósett og eru bara almenningasalernir á nokkrum hornum þarna. Það er ekki hægt að segja að þau myndu uppfylla hreinlætiskröfur okkar velsturlandabúa. Hutong þessi eru einungis í Peking og eru tilkomin frá Mongólum sem réðust inn í landið á 12. öld að ég held. Ennþá eru um 400 slík í borginni en voru þegar mest var um 700.

Sunnudagurinn 20. febrúar 2005

KÍNAMÚRINN

Í dag fór ég og skoðaði Kínamúrinn. Ég held það séu engin orð til fyrir þetta stórkostlega mannvirki. Sé hugsað til þess að Múrinn var fullbúinn í fyrsta skifti árið 214 fyrir Krist og þær aðstæður sem eru þarna í fjöllum þá er þetta sennilega stórklegasta mannvirki veraldar að mínu mati. Múrinn er meira ein 5000 km langur og var byggður til að halda Mongólum sínum megin landamæranna. Hann er á mörgum stöðum ótrúlega brattur og maður pústar vel eftir að hafa klifrað á toppinn í Badaling, sem er einn af þeim stöðum þar sem mest er að sjá. Þegar múrinn var endurbygður var gerð sú kvöð á kínversku þjóðina að hið minsta einn meðlimur hverrar fjölskyldu í Kína skildi vinna við verkið. Þetta olli mikilli óánægju og nánast uppreisn í Kínahong kongtíma. Óteljani fjöldi kínverja eru grafnir í múrnum þar sem þeir hreinlega gáfust upp við þessa erfiðisvinnu.

Laugardagurinn 19. febrúar 2005

NÆSTUM ÞVÍ HANDTEKINN Á TORGI HINS HIMNESKA FRIÐAR

Þá er það Peking. Þessi borg kemur að morgu leit mjög á óvart fyrir það hversu roslaga vestrænt allt er hérna. Mest áberandi skiltin er keypt af McDonalds, Kentucky og Pizzahut ásamt öðrum bandarískum keðjum. Endalaust eru háhýsi og nýtísku glerbyggingar. Þó að það eigi að heita miðbær hérna þá eru samt fullt af miðbæjarkjörnum um allt. Venjulega í stórborgum þá er það í miðborginni sem flest háhýsin eru en svo er ekki hérna. Það er nánast sama hversu lengi maður keyrir, það eru skýjakljúfar allastaðar og miðbæjarkjarnar í kringu hverja slíka þyrpingu.

Þegar hins vegar er komið í Forboðnu borgina er allt önnur saga. Þar er borg sem var byggð í kringum 1400 fyrir Ming keisarafjölskylduna. Borgin var lokuð almenninga allt fram til 1949. Byggingarnar eru ótrúlegar og er til dæmis stanslaust viðhald í byggingunum. Það tekur um 10 ár að fara hringinn og þá er byrjað aftur. Borgin hefur brunnið nokkrum sinnum og verið endurbyggð. Eldvarnarkerfi var komið fyrir í borginni en við hverja einust byggingu eru stórar koparfötur þar sem geymt var vatn til að slökkva elda. Á vetrum voru þær upphitaðar með kolum til að frysi ekki í þeim.

Torg hins himneska friðar er stæðsta torg í heimi. Þess er mjög vel gætt af lögreglumönnum, hermönnum og vörðum. Þegar ég var við myndatökur á Fylkisfánanumog nýjasta meðlimnum, Eyjablikks fánanum var ég næstum handtekinn. Ég náði að taka myndir af Fylkisfánanum en um leið og ég tók upp Eyjablikksfánann koma Lögregluþjónn hlaupandi að mér. Hann fór að skoða fánann og ekki leið löng stunda þar til 2 hermenn með skambyssur bættust í hópinn til aðstoða hann. Þeir grandskoðuðu fánann eins og ég væri með mikið mótmælaspjald í höndum. Að sjálfösöðgu var mjög erfitt að gera sig skiljanlegan þar sem enginn þeirra talaði ensku, frekar en nokkur annar í Kína. Ég var beðinn um vegabréf en hafði skilið það eftir á hótelinu. Ég sýndi þeim mitt séríslenska gamla stóra bleika ökuskírteni síðan 1984 og virtist sem það hafi dugað þar sem mér var leyft að halda fór minni áfram með því skilyrði að taka ekki upp Eyjablikksfánnann aftur.

Það virðast sem sagt vera einhverjar leifar kommunismanns eftir í Kína þar sem hagsmunir ríkisins er verndaðir af fremsta megni.

Sunnudagurinn 20. febrúar 2005

AÐ FLJÚGA MEÐ RYAN AIR, ICELAND EXPRESS, NEW ZEALAND AIR, TAI AIR, CATHY PACIFIC OG DRAGON AIR 

Mér datt í hug þar sem hef núna ferðast með þó nokkrum flugfélögum upp á síðakastið að segja frá því hvað mér finnst um þau.

Fyrst er að nefna Ryan air vs Iceland express. Ég flaug með Ryanair á milli Árhúsa og Lundúna um daginn og það var soldið sérkennilegt. Það var mjög vel athugað með alla yfirvigt og átti ég að greiða 450 Dkr fyrir. Ég vildi greiða í Pundum og reiknaðist mér til að það gæti verið um 35-40 pund. Stúlkan var eitthvað illa sofinn og fékk það út að ég þyrfti að borga 4,7 pund, sem eru um 50 Dkr. Ég mótmælti að sjálfsöðgu ekki og greiddi umsamda upphæð og fékk meira að segja afgang í dönskum krónum.

Hjá Ryan air er ekki innritað í sæti þannig að það er bara reglan fyrstir koma fyrstir fá. Þetta er að vissu leyti ekki gott fyrir mann eins og mig sem hefur innilokunarkennd á lágu stigi og vill alltaf sitja við gang í flugvélum. Það var því ekki um neitt annað að ræða en að fara strax i biðröðina við landanginn til að fá sæti á sínum stað. Þegar inn í vélina kom náði ég mínu gangasæti. Við nánari skoðun var varla pláss fyrir lappirnar á milli sætanna og þegar borðið var dregið niður sat það nánast fast í maganum á mér. Að vísu er ég kominn með soldið stinnan maga svo fínt sé farið í hlutina en það er alveg sama. Einnig var ekki hægt að halla sætunum aftur, enda ekki plass fyrir slíkt. Einnig var flugfreyjan hjá mér soldið grumpy en HEJ, hvað er hægt að ætlast til mikils þegar fargjaldið kost ekki nema 19 Dkr eða 220 Íslenskar. Iceland express myndi allavega hafa vinninginn í þjónustu og plássi í vélinn any time, þó að fargjöldi séu að vísu soldið dýrari. (eða kanski aðeins meira en soldið)

Á löngu leiðunum hafa Tai air og Cathy Pacific mikla yfirburði yfir New Zealand air. Ástæðan er flugvélarnar en NZ air er með B-767 sem eru bara með 6 sætaraðir og ekki mikið pláss (svipað og hjá Icelandair) en Cathy og Tai eru með B-747 sem hafa 10 sætaraðir og gott sætaplass ásamt geysilega góðri þjónustu. Ég taldi um 20 flugfreyjur og þjóna ganga um borð hjá Cathy áður en ég flaug til Hong Kong. Eina sem Tai hefur framyfir Cathy er að þeir buðu mér koníak eftir máltíðina og verður það að teljast til mikilla kosta.

Dragonair er flugfélag sem flýgur á milli Hong Kong og Peking ásamt reyndar mun fleiri staða. Þeir eru í svipuðum gæðaflokku og Icelandair, ansi dýrir en með fína þjónustu um borð. Helsti nmunurinn er sá að maður þarf ekki að hafa áhyggjur af yfirvigt og aldrei þarf maður að taka upp veskið um borð. Allt frítt og mætti háfargjaldaflugélag eins og Icelandair taka sér það til fyrirmyndar

Laugadagurinn 19. febrúar 2005

LONDON

Þá eru 4 dagar í London liðnir og gerðist það eins og allt annað, mjög hratt. Við Biggi fórumst aðeins á mis í byrjum og biðum í sitthvoru horninu á Liverpool Street station þegar ég kom frá flugvellinum. Eftir labb um helstu staði London svo sem Travalgar square, Leicester square, Oxford street og aðra þekkta staði var haldið á Hverfispöbbinn hans sem heitir hvorki meira né minna en THE PRINCESS OF WALES, en þar ætlar strákurinn að fara að vinna um helgina. Hverfið sem um ræðir heitir Blackheath og er í suðausturhluta London og er mikið snilldar hverfi. Þetta var áður lítið sveitaþorp en þegar London stækkaði þá byggðist hún í kringum þorpið, sem varð ósjálfrátt hluti af hinni stóru Borg.

Stóra málið á meðan ég var hjá Bigga var að redda pípara til að redda stífluvandamáli sem kom upp í íbúðinni morguninn sem ég kom. Hafði þá bilað dæla, en affallið í  baðkarinu og sturtunni er lægra en affallið úr íbúðinnni og var því sturtan og baðkarið hálffullt af vatni. Af þeim sökum var ekki hægt að fara í sturtu og það sem verst var, er að það mátti hvorki pissa né gera nokkuð annað stærra í klósettið, þar sem eldhús nágrannans var beint fyrir neðan WC'ið hans. Að sjálfsögðu var þetta ekki stórmál en það var eins gott að ruglast ekki á pissflöskunum á svölunum sem söfnuðust upp og síðan flöskum með hinu hefðbundna drykkjarvatni. Sturtunni var reddað hjá einum Round Table félaga sem flutti til London, honum Dodda. Ekki þarf að taka fram að við svona aðstæður finnur maður fyrir því hversu háður maður er vatni ásamt virku skólpkerfi í kringum það. Dælan í þetta var mjög dýr og kostaði heildarviðgerðin um 170.000 kr.

Meðal annara hluta sem gerðust var að Baddi kom í heimsókn í einn dag á leiðinni til Nýja Sjálands, ég fór á Round Table fund hjá RT 134 í London, fullt af Fylkismyndum var tekið og Biggi fór með mig á staði sem ég hefði aldrei farið á annars, meðal annars Greenwich middle line sem er sú lína sem ákvarðar allar tímasetningar og staðsetningar á lengdargráðu í heiminum. Það var ansi áhugavert að lesa um þessa miklu uppgötvun.

Þetta var frábær ferð að öllu leiti og er varla hægt að hugsa sér meira draumastarf en Biggi hefur en hann er fréttamaður hjá Fréttablaðinu og skrifar sínar greinar þegar honum hentar. Frítíminn er þar af leiðandi þó nokkur og getur hann því sint sínum eigin hugðarefnum, svo sem að semja músik.

Takk Biggi fyrir frábæran tíma.

Sunnudagurinn 13. febrúar 2005

HORSENS Í DK VAR ÞAÐ UM HELGINA

Sælt veri fólkið. Þá er ferðin hafin og er ég búinn að vera í Horsens um helgina þar sem ég gisti hjá Gumma Þór. Við tókum okkur til og héldum fund í Gin klúbbnum DILLON LÁVARÐI á föstudaginn þar sem við tókum inn nýjan félaga sem er Gummi Birgis. Að sjálfsögðu þurfti hann að ganga í gegnum nokkrar inntökuþrautir áður en innganga var veitt. Þemað voru Kínversk föt þar sem ég hafði látið sauma föt á mig og Gumma Þór í Tailandi. Þessir félagar okkar fóru hins vegar mikið á bakvið okkur og mættu í venjulegum fötum, kínaskóm og með kínversk tákn lituð á líkamann. Einnig höfðu þeir komist yfir miða sem á stóð "MADE IN CHINA" sem þeir límdu á fatnað og undirfatnað. Þetta var að sjálfögðu ekki okkar hugmynd um kínverskan fatnað en hvað getur maður sagt. Þeir tóku okkur í ra.....ið. Gott trikk sem heppnaðist vel.

Hér í Danmörku er núna mesti snjór sem ég hef séð EVER í þessu landi. Það fór að kingja niður á laugardeginum og endaði með að allar götur lokuðust og meira að segja Kastrup flugvöllur var lokaður.

Nú er ferðinni heitið til London þar sem ég ætla að vera hjá Bigga frænda í 3 daga áður en ég fer til Honk Kong. Ég á reyndar eftir að kaupa mér flugmiða þaðan og til Peking en ætla að reyna að redda því í London. Ef ekki þá hlýtur að vera hægt að kaupa miða á flugvellinum þar niðurfrá. Einnig á ég eftir að redda mér hótelum en það hlýtur að græjast á staðnum, ég hef allavegva ekki trúa á öðru.

Sunnudagurinn 6. febrúar 2005

HÆTTUR AÐ VINNA Á ÍSLANDI OG Á LEIÐ AFTUR TIL NZ

Þessi helgi er merkileg að mörgu leiti. Á föstudaginn hætti ég að vinna hérna á Íslandi en ég ef verið að vinna sem smiður við endurinnréttingar á eldri hluta Nordica Hotels á vegum Aðalvíkur. Þetta er svo síðasta helgin mín á Íslandi í mjög langan tíma en ég flýg út á Fimtudaginn 10. febrúar, daginn fyrir afmælið mitt. Hingað til lands mun ég því ekki koma aftur fyrr en eftir 1 1/2-2 ár ef allt gengur vel þarna niður frá. Ferðalagið verður þannig að ég mun fljúga til Danmerkur og vera í Horsens í 4 daga. Þar ætlum við meðal annars að halda fund í okkar merkilega GIN Klúbbi, Dillon Lávarði. Mánudaginn 14. febrúar mun ég svo fljúga frá Árósum til London þar sem ég mun hitta frænda minn hann Bigga Mausara og vera hjá honum í 3 daga. Að því loknu mun ég fljúga til Hong Kong og fara þaðan beint yfir til Peking í Kína þar sem ég mun eyða 3 dögum og 4 nóttum. Síðan er ætlunin að vera í Hong Kong í 2 daga þar á eftir áður en haldið verður til Nýja Sjálands þar sem ég mun lenda 24. febrúar.

Það var haldið fjölskyldu þorrablót í gær laugardag og reiknaðist okkur til að þetta væri í 12. skifti sem það var haldið. Jórunn systir pabba hefur haldið þetta á sínu heimili og er þetta frábært að geta hist og fengið góðan sviðakjamma, saltkjöt, hangikjöt, hrútspunga, hárkarl og fleira góðmeti. Eftir þetta fór ég og hitta Badda og aðra félaga hans frá Grindavík og fórum við á NASA þar sem Sálin var að spila. Þetta var mikið fjör og gjörsamlega troðpakkað þarna inni. Ég setti myndir af þessu öllu á myndasíðuna ásamt myndum frá sl. 2 vikum.

Sunnudagurinn 30. janúar 2005

HELGIN OG MYNDIR FRÁ ÚTSKRIFTARVEISLUNNI MINNI

Ég var boðinn til Willa og Sigrúnar, vinarfólks foreldranna í mat í gær og fékk þennan líka snilldar mat. Forrétturinn var grafinn lax með heimalagaðri graflaxsósu og kjúklingur var einn af þeim betri sem ég hef smakkað. Að því loknu var haldið í bæinn í afmælisveislu Camillu, sem er vinkona systir mömmu. Að sjálfsögðu var haldið á Thorvaldsen eftir á og var að venju margt um manninn.

Ég ákvað síðar um nóttina að prufa að rölta upp á hverfispöbbinn, enda les maður góðar lýsingar af staðnum á heimasíðu Stuðboltastelpu. Að sjálfsögðu var þó nokkur biðröð og reyndar verulega óskipulögð. Þegar ég spurði um hversu langan tíma þetta tæki var mér sagt um klukkutíma. Þar sem klukkan var orðin 2.30 þá ákvað ég að eftir því nennti ég ekki að bíða. Ég spyr bara, hvað er svona vinsælt við þennan Hverfsipöb? Reyndar voru biðraðir við hvern einasta skemtistað í gær.

Ég er búinn að græja myndirnar úr útskriftarveislunni minni um síðustu helgi og var þá líka farið út að borða og á fleiri skemtistaði eins og að neðan greinir. Linkur á myndirnar er hér.

Laugardagurinn 29. janúar 2005

HERRAKVÖLD FYLKIS - MYNDIR

Loksins kom að því að það kæmu myndir á netið. Það er búið að vera tómt vesen í gangi og nú síðast þá virkaði ekki tölvan á netinu þannig að þetta hefur allt saman dregist. Allavega þá er hérna myndir frá herrakvölid Fylkis þar sem meðal annars allur meistaraflokkur Fylkis skrifaði eignhandaráritanir á Fylkisfánann minn og ég náði fram leyndum áhugamálum hjá Erni Árnasyni grínista og Valtý Birni íþróttafréttamanni, en myndir náðust af þeim báðum í Fylkispeysunni minni frægu. Þetta var geggjað kvöld að venju og hitti ég þarna fyrir einnig Jón Árna, en hann er einn af 3 sem eru með Fylkistattoo á upphandleggnum og hef ég því myndir af mér bæði með Jóni og Einari Þorsteins. Her er linkur á myndirnar.

Miðvikudagurinn 26. janúar 2005

MYNDIRNAR ERU ALVEG AÐ KOMA

Nú fer alveg að koma að því að myndirnar fari inn. Ég hef verið önnum kafinn við að setja saman fyrirlestur sem ég þarf að flytja í kvöld um hringferðina umhverfis hnöttinn hjá Round Table. Því hef ég þurft að nota allan tímann eftir vinnu til að koma öllu heim og saman í power point show. Það má því reikna með að annað kvöld, fimtudag, verði þetta komið inn að einhverju leiti.

Sunnnudagurinn 23. janúar 2005

DJAMMIÐ Í REYKJAVÍK

Ég tók upp á því um helgina að halda smá útskriftarveislu sem foreldrar mínur sáu um að mestu leyti. Það var allavega ekki mikið sem ég þurfti sjálfur að standi í. Við fórum einhverjir í bæinn eftir þetta og er það í fyrsta skifti sem ég fer á lífið í Reykjavík sennilega í um 2 ár. Byrjað var á vegamótum og þaðan haldið á Thorvalsen bar. Greinilegt er að lífið er vinsælt í miðborginni enda voru raðir á flesta staði. Þegar að Pravda var komið var sama röðin og á flestum stöðum þannig að við ákváðum að reyna að komast inn þar sem VIP listinn er. Við höfðum fengið tips um að segjast vera á lista hjá DJnum en þar sem mitt nafn var að sjálfsögðu ekki á þeim lista vissi ég ekki alveg hvaða nafn ég ætti að nota. Ég ákvað því að prufa eigið gælunafn, Addi. Ekki gat hann nú fundið það en þegar hann er að fletta listanum sá ég nafnið Arnar Gauti fremst á blaði. Ég var því ekki lengi að benda honum á það nafn þar sem það er nú ekkert ólíklegt að Arnar geti borið nafnið Addi. Það varð því úr að við löbbuðum inn fram hjá allri röð og án þess að borga krónu fyrir. Ef þetta hefur verið Arnar Gauti tískufrömuður þá er hann nú gamall kunningi minn og þakka ég honum kærlega fyrir lánið á nafninu sínu.

Ég hafði fengið upplýsingar hjá Stuðboltastelpu um næturlífið í Reykjavík og er það alveg rétt lýsing hjá henni að á Pravda voru stelpurnar.

Að sjálfsögðu tók ég fullt af myndum sem ég mun setja inn á morgun ásamt myndum frá Herrakvöldi Fylkis þar sem Fylkisfáninn minn og Fylkispeysan komu við sögu

Mánudagurinn 10. janúar 2005

VESTMANNAEYJAR UM HELGINA

Ég brá mér til Vestamannaeyja um helgina til að heimsækja bróðir minn og hans fjölskyldu. Farið var á fimtudags eftirmiðdegi eftir miklar tilfæringar og breytingar. Þar sem boðið var upp á sértilboð á flugfari ákvað ég að skella mér á eitt slíkt, en það hljóðaði upp á 4.300 kr. aðra leiðina. Ég komst reyndar fljótt að því að ég bókaði flug þann 6. febrúar en ekki 6. janúar og þurfti því að greiða 1.200 kr. aukalega fyrir að breyta aftur. Þegar svo á reyndi fannst mér þetta svo seint sem ég var að koma til eyja að ég fékk far á Bakka og flaug þaðan. Þá þurfti að breyta miðanum aftur og kostaði það 1.500 kr. Auk þess var flugvallarskattar sem aldrei eru inn í verði og endað þetta ódýra flugfar því í um 8.000 kr.

Allavega. Helgin var góð enda gera Vestmannaeyjingar mikið úr þrettándanum. Farið var á brennu á fimtudeginum og álfar og tröll skoðuð. Því miður varð ég batteríslaus á myndavélinni og hef ekki fengið sendar myndir sem voru teknar af einum Round Table félagunum. Þær eru því í færra lagi frá þessu kvöldi.

Á föstudeginum kom Siggi Kóngur fljúgandi úr bænum og var okkur boðið í mat um kvöldið til Dadda Diskó, hins eina sanna. Maturinn var geggjaður hjá honum og er hægt að sjá hann með gastækið við að gera eftirréttinn klárann á myndasíðunni.

Á Laugardagskvöldinu var síðan haldin fertugs afmælisveisla í Höllinni þar sem staðarhaldarinn, Grímur kokkur bauð í glæsilegt fiskiréttarhlaðborð ásamt öllum þeim drykkjum sem á þurfti að halda. 3 hljómsveitir spiluði og náðu upp feiki miklu stuði. Þetta er sennilega ein af rausnarlegustu veislum sem ég hef nokkur tímann komið í og hvergi var til sparað. Að sjálfsöðgðu náði ég að koma Fylkisfánanum og peysunni á sviðið og klæddi afmælisbarnið í þessar fallegu flíkur. Margir aðrir vildu fá að prufa eins og sést á myndunum.

Það var því verulega þreyttur sunnudagur hjá mér sem fór að mestu í að sofa yfir fótboltaleikjum eftir að í bæinn var komið.

Sunnudagurinn 2. janúar 2005

6  NÝJAR MYNDASÍÐUR

Ekki var það svo gott að ég gæti sett inn myndir í gær, nýjársdag. Hann fór gjörsamlega í þynku og ferðaþreytu og hinn góði Mömmu hamborgararhyggur fór ekki í stórum skamti niður. Ég er því búinn að setja inn fullt að myndum, (sjá myndasíðu) allt frá síðustu vikunni í Tauranga þar sem jólin og aðfangadagur var haldinn, öll ferðin til Tailands sem var 4 dagar og svo gamlárskvöld að sjálfsögðu.

Haldin var veisla að venju í foreldrahúsum með kalkun á boðstólum. Ekki var var farið á fylkisbrennuna vegna veðurs, enda ekki kveikt í henni. Á miðnætti var farið upp á hæðina til að horfa yfir borgina og fanst manni á öllu að ekki margir hefðu minkað flugeldakaup til að gefa til söfnunar vegna hamfaranna í Asíu. Ég mun skrifa betur um ferðina til Tailands í vikunni þegar líkaminn samþykkir hinn íslenska tíma og verður farinn að melta matinn með eðlilegum hætti.

Þangað til síðar í vikunni. Gleðilegt ár til allra nær og fjær.